25-10-07

sardientjesdag

wolkje“Laat me de wolken drijven als pluizige krullenbollen over de groene vlakte”, zwijmelde ze. Hij keek in haar ogen en toen hij zijn hoofd terug keerde glimlachte hij. Door het streepje van zijn ogen keek hij mee naar haar hemel. Twee ruggen op kriebelend gras en twee armen die als sardientjes in een doosje tegen elkaar aan lagen.

 

Vingers die kriebelden…

 

De lucht werd ijl en de wolken vervaagden. Zinneminnend, zinnestrelend, aait hij over de warme ronding van haar binnenkamer. Vier kamers om te huizen als een koning. Zij, in één seconde, koningin.

22:27 Gepost door bruis in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |