27-04-07

buffer

slaapAls een buffer lag ze daar soezend tegen het kussen aan dat haar hoofd gedragen had gedurende de lange nacht. Zijn adem had in haar nek gespeeld, als een zachte mistralwind. Haar haren hingen als uitgewaaid helmgras langsheen haar halslijn. Kort was het ogenblik van ontwaken. Zes uur duidde de wekker aan.

 

Haar hand greep naar de zijne die rust had gevonden rond haar navel. Ze keek hem aan en even sloot ze opnieuw haar ogen. Haar borsten deinden door de diepe adem die ze binnenhaalde.


"Verloren lopen in je eigen labyrint... zou het kunnen?", vroeg ze zichzelf af.


Even kroop zijn hand hoger, wreef het net onder de ronding van haar borsten om vervolgens weer te verstarren. Zijn handen voelden als steen...

 

Ik een standbeeld, dacht ze.
Ze bracht haar benen naar rechts, gleed van onder zijn hand vandaan.
'De dag tegemoet, de dag tegemoet', herhaalde ze zichzelf.

22:49 Gepost door bruis in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

19-04-07

tijd

tijd

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het lijkt alsof de tijd me loslaat.

Alsof ik sterf

Prooi van mijn eigen web

Gevangen door de adem

van de wind die de

dauwdruppels over de wangen jaagt.

 

Laat me dan maar waaien

Over de einder

Dwars door de luchtledigheid

Gebrand op het netvlies

Loskomend van de zon…

Het lijkt alsof de tijd me loslaat.

22:56 Gepost door bruis in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |