27-04-07

buffer

slaapAls een buffer lag ze daar soezend tegen het kussen aan dat haar hoofd gedragen had gedurende de lange nacht. Zijn adem had in haar nek gespeeld, als een zachte mistralwind. Haar haren hingen als uitgewaaid helmgras langsheen haar halslijn. Kort was het ogenblik van ontwaken. Zes uur duidde de wekker aan.

 

Haar hand greep naar de zijne die rust had gevonden rond haar navel. Ze keek hem aan en even sloot ze opnieuw haar ogen. Haar borsten deinden door de diepe adem die ze binnenhaalde.


"Verloren lopen in je eigen labyrint... zou het kunnen?", vroeg ze zichzelf af.


Even kroop zijn hand hoger, wreef het net onder de ronding van haar borsten om vervolgens weer te verstarren. Zijn handen voelden als steen...

 

Ik een standbeeld, dacht ze.
Ze bracht haar benen naar rechts, gleed van onder zijn hand vandaan.
'De dag tegemoet, de dag tegemoet', herhaalde ze zichzelf.

22:49 Gepost door bruis in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

prachtig, een waar genoegen hier te mogen lezen
groetjes en tot ziens

Gepost door: hartendame2 | 28-04-07

kleuren veel kleuren op stubru, nu.

Gepost door: Evy | 02-05-07

De commentaren zijn gesloten.