18-02-07

kleigrond

wijnZuchtend zakte ze in de zondag. De rode gloed van de voorbije week had haar glimlach warm gemaakt. Het donsdeken woelde rondom haar lome lijf. Geen kussen dat troost kon brengen. Beelden van de zoete herinnering speelden voor haar ogen. Buiten wreef de zomerlucht langsheen haar wangen. Als rode lantaarn beliep ze de straatstenen met een zeker ritme. Stiekem glimlachte zij.

 

Het brood lag als een zondvloed tussen hen in. De olijven regeerden kleurmatig als echte diplomaten en bewaarden de vrede. Sterke voeten zorgden voor het evenwicht van de kleine tafel. De slaap werd op de achtergrond geschoven en de wijn werd oneerlijk verdeeld.

 

Als de zaterdag te vatten was in één kleur was het deze van kleigrond. Zittend in het dal van Oucwègne werden de minuten beleefd, dit keer met twee… Enkel het rood-witte tafelkleedje ontbrak nog…

19:04 Gepost door bruis in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Zuchtend zakte ze in de zondag zo'n zin doet verder lezen... heerlijk!
Steeds weer geniet ik hier van je prachtige proza en bijhorende illustraties! Bank je!

Gepost door: MJ | 19-02-07

hoe ge in een dag, een week kunt z a k k e n ...
uw metaforen zijn oogstrelend en hartvullend, gij bruis.

Gepost door: kleine keizerin | 22-02-07

De commentaren zijn gesloten.