19-01-07

knipperlicht

oogLanggerekt strekte ze zich uit en drukte haar tenen tegen de bedrand. Haar ogen focusten zich op haar binnenste. Kijken in de ondoorgrondelijkheid van haar vezels, een voorrecht dat alleen zij bezat.

Haar lippen werden bevochtigd door de tong die er in één korte omhaal langs schreed.

De droogte had hen rimpelig gemaakt. Haar hartslag werd bedekt met donzen veren die uitdeinden in de kamer die de hare niet langer was. De aanblik der herinneringen smaakte zoet.

 

Langzaam draaide ze haar hoofd. De deur stond op een kier. Het licht viel schoorvoetend binnen. Ze glimlachte.

 

“Als je kon knipogen naar het licht”, vroeg ze zich af, “zou het dan terug knipperen?”

 

Zij sloot haar ogen, dacht aan hem... En in een flits wist ze dat het licht niet meer is dan een herinnering... Een knipogende dan wel....

 

 

P.S. Dank je lezers, twee jaar bloggen... dankjewel.

15:46 Gepost door bruis in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

wel ik wil je ook danken om die twee jaar - al kan ik je blog nog niet zo lang - steeds weer fijne teksten! Doe zo verder!

Gepost door: MJ | 20-01-07

De commentaren zijn gesloten.