31-07-06

borrelhapjes

Zacht was de landing van de dansende veer doorheen het schuimende luchtruim. Bruisende bellen borrelden op tegen haar wand… Priemend waren de zonnestralen die haar oogleden oplichtten. De roes van het laken ging mee de andere kant op. Zonder spiegel keek zij naar het portret. Weer dat draaien en het sluiten van de ogen. Haar glimlach groeide groter.

 

Het wolkendek straalde een zelfzekerheid uit in de ontluikende morgen die haar onbekend leek. Het lichaam danste in een zekere loomheid doorheen de kamer. De spiegel groette haar. Het knipogen werd net nog ingehouden. Bescheidenheid siert de mens…

 

Zwarte glazen voor de ogen… Zoete duisternis werd gesmaakt als verse dauwdruppels op het gras. Waar de duisternis gisteren als een deken boven het ruisend asfalt zweefde, breekt het licht als een lans doorheen het ridderlijk luchtruim.

17:49 Gepost door bruis in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

alweer een tekst waarvan elk woor smaakt als poëzie!

Gepost door: MJ | 31-07-06

Mijn droom Ik zou jouw tekst graag eens declameren op een donderdag in de Muziekdoos. Dat moet één of ander hip café op 't Zuid zijn. Elke tweede donderdag woedt er een vrij podium.

Helaas ben ik heel timide. Ik geraak nooit uit mijn woorden en als ik dat al eens doe, dan komen er vreselijke dialectische klanken uit m'n muil gerold.

Ik denk dat ik maar eens van een heel hoog flatgebouw spring één dezer.

Wiebel,
GDB

Gepost door: GDB | 01-08-06

.. mooie beelden staan hier, Bruis.
Laat je het me weten? dat van gdb en de Muziekdoos. want ik kom.

Gepost door: Evy | 02-08-06

.. Misschien moet je de roes van het laken inderdaad maar eens etaleren. Ik kom ook :)

Gepost door: casper | 02-08-06

Prachtig alweer.... 'k weet het , ik val in herhaling, maar ik hou zo veel van je schrijfstijl!

Gepost door: MJ | 05-08-06

De commentaren zijn gesloten.