03-07-06

wolkenhoog...

De tranen lagen klaar in de schoot van haar iris… Gedwongen door de warmte hield ze de twee uiteinden tegen elkaar… Haar hoofd hing in een minimale buiging, neigend naar haar rechterschouder… Haar T-shirt omspande haar silhouet. De stof drukte op dezelfde manier tegen haar lichaam als de spijlen van de stoel waartegen ze, in een moment van absolute overgave, had plaats genomen.

 

Even keek ze naar buiten, de zon tegemoet… Het werkte oogverblindend, zelfs nu, wanneer de zon aan kracht aan het verliezen was.

 

“Hoogtepunten zijn zeldzaam…”, bedacht zij zich. Verder dan die verzuchting was haar brein niet in staat te denken…

 

Haar tenen wiebelden even en het vocht dat zich in haar voeten had opgestapeld was getuige van het gebrek aan dynamiek.

 

Zoet was de zonde en solide de gedachte. Als een vleug van een zomers aroma wist zij haar verbeelding te laten proeven van de nectar die hij in haar had opgeborgen. Het leek wel een ballerina die je toverde uit een muziekdoos die je bij toeval op de zolder van je oma naar boven lichtte. Verweesd zit zij daar, starend in het spiegeltje dat de pirouettes reflecteert…  

 

‘’Ik woon wolkenhoog…’’, wist ze.

23:58 Gepost door bruis | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

*** Ik woon in wolken, o zo zacht.
Ik droom in wolken, o zo zacht.

Groetjes...

Gepost door: Sinalis | 05-07-06

Fantastische zin! ja weet wel dewelke :o)

Gepost door: Dafke | 08-07-06

hoogtepunten zijn zeldzaam... dat ge dat maar weet :)

Gepost door: Anne | 09-07-06

tekening balerina doosje die heb ik in het echt.
Mijn buitenverblijf in mijn hoofd is ook wolkenhoog....

Gepost door: tilde | 10-07-06

genieten van taal en klank...

Gepost door: vollemaan | 29-09-06

De commentaren zijn gesloten.