25-03-06

ooit wordt een rups een vlinder

Zacht balden haar vuisten zich tot branderige rotsen. Even openden ze zich en wreven de twijfel uit haar ogen. Blauw, helblauw, keek zij de wereld aan. Haar borstkast vertoonde een onregelmatige deining, meegaand met het ritme van de voorbijschuivende wolken. Haar lippen haalden het vocht naar boven en de glans verdween in de daaropvolgende seconde... 

“Hoe zacht landt de vlinder op het eeuwig wiegende blad?”

Sinds ze vleugels had gekregen wist ze hoe te vliegen. Geen vlieglessen nodig om deze hemel te doorkruisen... Het slikken verging haar moeilijk… Huilend ontbrak de duisternis en de parelende regen hengelde naar een stukje zelfstandigheid… Grasgroen wiebelden haar tenen door de kriebelende materie. Weer wreef zij het stof uit haar ogen om opnieuw te kijken…

"Dromen zijn voor morgen..."

21:36 Gepost door bruis | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Ik doe dat.. meestal 's nachts.. :o)

Gepost door: Tinkerbell | 27-03-06

... de belofte van een vlinder...

Gepost door: MJ | 27-03-06

vliegen op engelenvleugels.. Ik wens je een zalige vlucht..

Gepost door: Little Witch | 27-03-06

Waarom? Waarom zijn dromen niet voor vandaag?
Elke dag verdient een droom.
Liefs.

Gepost door: Anneke | 28-03-06

wonderlijk Wonderlijk toch hé, dat dieren meteen weten hoe ze veel dingen die ze moeten doen ook gelijk kunnen en goed doen.

Gepost door: maria | 10-04-06

De commentaren zijn gesloten.