21-03-06

bloesemogen

Haar ogen waren bloesems, strelend als de wind... Volle kijkers die de opening van de zon in zich droegen. Sterrenstof wreef zij door haar ogen, een engel die geland was op de kromming van haar iris. Wimpers versterkten enkel nog de curve die was aangezet daar waar hij wou landen. Even streek haar tong over de rode gloed die ze voelde branden en met die beweging werden de ogen terug geopend.

Haar vingers beroerden al de hele tijd de contouren van haar lippen. Warm rood ademden fatamorgana's in de reflectie. Gebalde vuisten ontvouwden zich als wuivende papavers tussen het korenveld. Daar waar de akker zou zaaien wat nooit meer geoogst zou worden, blies de zon tegen de einder. Parelend blauw ruilde daar de wolken in. De hemel leek even te spreken...

Verdronken in de aanzet van de zomer...

20:45 Gepost door bruis | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Haar ogen waren bloesems,... wat een prachtige openingzin; een om mee weg te zinken in de rest van de tekst...

pure poëzie...


Bedankt ook voor de prachtige poëzie als reactie bij mijn foto!

Gepost door: MJ | 22-03-06

Het ontwaken van de lente Nog zo'n stukjes , bruis..Dan gaat de zon steeds warmer stralen.

Gepost door: Little Witch | 23-03-06

De commentaren zijn gesloten.