24-01-06

Wij dromen elkaar...

Zij keek naar hem door het raam der vergetelheid. Bestaande woorden typeren een alledaags bestaan. Zuiver wast zij zich de handen met het zweet dat parelt onder de voeten die vaste grond zoeken. Het smeltpunt leek verlegd al bereikt iedereen het ooit. Telkenmale zij haar hoofd draaide om de spieren te ontwarren voelde ze zijn adem die synchroon de kamer verwarmde…

“Hoezeer zullen wij nog ter taal zijn in het aanschijn van elkaar?”

Haar tenen kriebelden en het kippenvel stond op haar benen… De woorden die ze zocht waren onvindbaar. Het was een taal die spreekt doorheen de averbaliteit van het uur dat enkel door doofstommen wordt verstaan. De koerier van verlangen reed voorbij in het bestelbusje. Op weg naar het andere uiteinde van de wereld…

Buigzaam en plooibaar rolden de woorden doorheen haar hoofd. Het was een ambacht dat minzaam en meegaand worstelde met het gesproken woord. Korting wordt in dit bestaan niet gegeven. Het lichaam verzuchtte zich en de tanden ontwaakten een maagdelijk witte morgen. De druk op zijn ogen was leesbaar.

“Ik mag je lenzen niet vertroebelen,” fluisterde ze hem toe.

Haar hoofd hing naar beneden. Bang om aan te kijken waarnaar ze honger had. Honger naar liefde die met de soeplepel wordt gegeten. Het bestek maakt hem betekenaar, besefte zij. In een zijwaartse beweging loste zij zich van de kracht door rechts te buigen. Haar hoofd belandde op zijn schouder.

“Misschien kan ik niet ontvangen…”, kriebelde het maar hij legde haar met een knipoog het zwijgen op… in een tederheid die altijd onschuldig is.

20:17 Gepost door bruis | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

** jij ook proficiat met je vermelding, hé ;-)
en merci voor je mooie woorden!
ik zal tintie zeker jouw groeten overbengen.

Gepost door: bossC | 24-01-06

Lachen! Sorry ac'ke maar ik moet lachen met vertroebelde lenzen. Er wringt iets in deze tekst en ik weet wat (zowel tekstueel als emotioneel), dus laat iets horen als je tijd hebt. Al beter ondertussen?

Te mooi is liefde die te duidelijk geschreven wordt, gebroken door woorden .....

Gepost door: Dafke | 25-01-06

op deze moment heb ik hier een nostalgisch gevoel... Mooi gedaan :)

Gepost door: Anne | 26-01-06

- het triviale van het woord, ontoereikend om de kern te vatten. De mens, die blijft proberen; het siert hem.

Gepost door: Vitium | 26-01-06

De commentaren zijn gesloten.