19-11-05

scheppend blauw

“Daar wil ik in geboren worden…” Hij keek haar aan en zij glimlachte fonkelingen. De nacht at lichtjes van de duisternis en de muziek deinde als versgewassen water tussen de tenen. Seconden tikten muisstil een ritmisch salvo aan. Geeuwend vocht liep over de oogleden. Wazige perceptie liep op eigen benen. De zaal klonk hol. De zetel onder haar plooide zich merkbaar naar de vorm van haar lichaam. Als een engel zweefde zij daar. Haar ogen gericht op scheppend blauw in een tijdloosheid die eeuwig mocht blijven duren.

“Jij klopt gewoon…”, mompelde hij verbaasd. De kamer at de klanken op. Hagelwitte muren scherpten de zachtheid van de tong. Zwarte vlekken droegen het blauw verder dan het metrisch bestaan. Even haalde zij adem, zij was het al die tijd vergeten. Bij het uitblazen van de lucht dolde de borstkast met het regerende leven.

De wind schudde de kaarten. Kleuren trekken was iets wat niet haar sterkste kant was. Even haalde zij haar schouders op en beet in haar onderlip, een vaak terugkerend ritueel. Heilig is de zon die in een paar stralen mijn kuiltjes weet op te vullen, bedacht zij zich. Als een fee die fonkelingen aantikt…

Zijn rug leunde tegen de hare. In een raakpunt was de kromming voelbaar. Een adem zocht dezelfde zuurstof. Zij gaf hem een knipoog.

00:09 Gepost door bruis | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

south san gabriel I feel too young to die, prachig lied van South San Gabriel. Overigens dit een zeer mooie weblog, heel origineel ook. Ik zal een link leggen, als je dat niet erg vindt. Nog veel succes.
My Morning Jacket is ook bijzonder goed, ja.

Gepost door: martin pulaski | 19-11-05

... de muzen vroegen me om een indruk
ik antwoorde hen met drie puntjes
waarvan twee mensen de betekenis heel goed kennen
beiden een glimlach

Gepost door: Iskander | 20-11-05

De commentaren zijn gesloten.