02-11-05

herfstig

In een regenboog van zilte tranen lachte zij haar enigma bloot. Hagelwit donderde naar beneden in een snelheid die niet te meten viel. Zij gaf letters aan de zaken die ze vandaag de dag tegen kwam.

Oranje viel dood.

De tijd woog zwaarder dan de herfst. Bladeren lieten geen voetafdrukken na. Gewichtloosheid doorheen de nerven van de structuur zorgde voor algemene chaos in het land der traagheid. De adem was doorheen de lucht veranderd in een hortend hijgen.

Geel viel dood.

Vragen bleven binnensmonds hangen en de tijd om regenbogen na te jagen leek de hare niet. Tijd was als een helende wonde. Plaatjes dienen voldoende aanwezig te zijn. Doch voelde zij de stolling. Zij hoorde de voeten doorheen het geritsel. Levend vanonder de doodse materie.

Bruin viel dood.

17:09 Gepost door bruis | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

°°° Hier is het ook herfstig...
Regen
Wind
Koud
Donker

Groetjes

Gepost door: emiel | 02-11-05

ik heb zo'n donkerbruin vermoeden dat rood uw zwarte vaandel kleurt

Gepost door: lord cms | 02-11-05

jij groggy dansende waterbroebel: ik bedoelde niet die rode vaandel!
ik bedoelde dat uw kleur deze periode rood is...
like the autumn sky at sundown!

Gepost door: lord cms | 02-11-05

klap klap klap applaus voor deze herfstige woordenwaterval!

klaprozig groetje*

Gepost door: tint | 04-11-05

De commentaren zijn gesloten.